Bekijk alle berichten van Rudolff | Waarschuw de redactie
niet de slavernij wordt herinnerd
maar van de doden het gelaat
leeg onder de vernietigende blik
van, veel zo niet alles, macho’s
zij die zich vaker verschuilen
verbaal, binnen de diepe krochten
van eigen schijnveiligheid
vanwaar, gekropen uit hun graven
de doden hen toespreken, schimmig
dwalend tussen het aardse en …
leren we iets van het verleden
is er hoop, er is altijd hoop wanneer we
nooit en te nimmer meer toestaan
dat twijfels ons het zicht ontnemen
Reacties (3)
Dees is nieuw dus schiet maar.
Rudolff op 08-02-2010 23:05 | Waarschuw de redactie
Schieten? Ik heb niets dan lof voor dit gedicht.
Ambrosia op 09-02-2010 17:51 | Waarschuw de redactie
Bese Ambrosia, ik heb wat accenten geplaatst. Dank dank met groet.
Rudolff op 09-02-2010 18:00 | Waarschuw de redactie
Alleen geregistreerde bezoekers kunnen hier reageren. Ga naar registreren of inloggen.