het winters-bleek gezicht
Bekijk alle berichten van alja57 | Waarschuw de redactie
Een vluchtige ontmoeting boven een snelle supermarktkar
Maakt me opeens week zoals ook een afspraak in het
Bankgebouw onder het kantoor waarin ik werkte me een
Meisje maakt
Het helpt ook niet dat de adviseur mijn voetballer gelijkt
Zodat ik van meisje in vrouw verander en van vrouw in
Moeder op een hunkerend schoolplein en als ik dan toch
Verander
Lopend van pand naar pand, de straten die ik bewoonde
De stenen die ik sloopte de afstanden tussen lief en mij
En dan door regen en bliksem een kat kwijt in de nauwe
Steegjes en bukken voor de
Doorgang, weet ik dat geen enkele man dan mijn fotograaf
Al mijn huizen mee bewoond heeft, tijdelijk natuurlijk
Een nachtje of vier daar en dan weer twee elders en een
Middag of zes
In dit onderhavig pand en hoe hij elke keer weer me
Benijdde om al die hoekjes en details, torentjes of dak-
Terras, paneeltje of ruwe muur, water of plein, water
Veelal
Zoals elke lijn door mijn lijf een ontsnappingspoging
Leek, voorbij de twee sproetjes op mijn rechterborst
Afslaand naar de zachte plooien waarin hij om zou komen
Alvorens de uitgang te vinden
weblog 12 maart 2010
www.aljaspaan.web-log.nl
foto: Jan Runhardt, 1979
Reacties (2)
Weerbarstige poëzie die geen groot publiek zal trekken, maar waarvan bepaalde mensen kunnen genieten.
Ambrosia op 12-03-2010 16:45 | Waarschuw de redactie
speciaal voor jou iets minder weerbarstigs :-)
alja57 op 14-03-2010 21:51 | Waarschuw de redactie
Alleen geregistreerde bezoekers kunnen hier reageren. Ga naar registreren of inloggen.