Ga direct naar de content

Goede Tijden Slechte Tijden in Meerdijk, een les voor schrijvers?
31 januari 2010

Goede Tijden Slechte Tijden in Meerdijk, een les voor schrijvers?

Bekijk alle berichten van Razdov | Waarschuw de redactie

Ik waag me niet aan een negatieve kritiek, omdat ik zelf in dit opzicht te weinig ervaring heb in het neerschrijven van een karakter. Ik streef naar dynamiek in het karakter zelf. Een innerlijke ontwikkeling die tevens het karakter iedere keer kans geeft zich op andere wijze te ontwikkelen. Dan zijn deze karakters niet mijn voorbeelden. Deze acteurs kunnen evenwel hun eigen emotionele patronen, hun gevoelens en gedachten iedere keer genuanceerd in hun rol leggen. Hoe veel negatieve kantjes en rafeltjes de serie ook heeft, de acteurs begrijpen wie ze zijn en wat ze doen. Dat maakt het boeiend om te volgen.
Het lijkt me moeilijk om een geschreven karakter zo te spelen dat alle aspecten van dat karakter in overeenstemming zijn met de betekenis van de scène in het deel dat wordt uitgezonden en wat de acteur moet tonen. Emoties op zich zijn niet zo moeilijk, maar in een rol op het juiste moment in een scène, is echt lastig. Dat vereist genuanceerd denken en begrijpen wat je doet in relatie met de ander en de situatie. Net als met schrijven geldt ook dat wat je wilt wat overkomt niet altijd is wat een ander er uithaalt.
Een ander boeiend punt is de dialoog. Geen hoogdravende taal en ingewikkelde zinnen, maar direct toegespitst op karakter en plot. Dat geeft het geheel een wat populistisch, weinig artistiek karakter. Geen filosofie en uitwijdingen over het leven en de plaats van het individu in het grote geheel. Het laatste is helaas in zijn uitwerking ook vaak wat een Amerikaanse film tot B film maakt. Bijvoorbeeld dat vlak voor een moord, de moordenaar met mes en/of pistool al in de hand, lange uiteenzettingen houdt over de slechte jeugd en de motieven waarom deze of gene de ander tegenover hem zal ombrengen. Lachwekkend op zeer zware momenten.
Dergelijke artistieke misstappen heb ik in GTST niet in die mate gezien. Wel andere, zoals dat niet alles even waarschijnlijk is wat de vorm van het gebeuren aangaat. De dialogen zijn wel reëel als het gaat om alledaags drama. Bijvoorbeeld als Sjors moet vertellen aan Danny dat het misschien zijn kind niet is. Of als Ronja bij het lijk van haar vriend staat. (korte monoloog)Zo ontroerend.Alledaags omdat het om gewone emoties gaat in een bijzondere situatie.
Op crisismomenten, als de emoties hoog zijn opgelopen, komen de schrijvers met uitleg. 
De manier waarop Nina bijvoorbeeld door een gek wordt meegelokt 'om' vermoord te worden, was lachwekkend. Het spel was goed. De uitvoering onwaarschijnlijk voorzichtig. Amerikanen en Italianen zijn nog steeds het duidelijkst en eerlijkst in films in hoe de mens gewelddadig zijn kan. Als ik dit dan vergelijk met hoe in de serie Nina door een gek werd achtervolgd en vastgebonden en bedreigd met doodslag, dan is het opsteken van de middenvinger gerechtvaardigd. Geloof dit zelf, maar ik niet.
De moorden en bedreigingen in het ziekenhuis zijn ook niet echt waarschijnlijk. Met de vorige insluiping nog in mijn geheugen, moet ik meemaken hoe er alweer in het ziekenhuis van Meerdijk iemand wordt bedreigd. Nu dan vermoord. En komen al die karakters iedere keer in hetzelfde bed in dezelfde kamer terecht? Bezuinigingen zeker!
Als het waar is dat er slechts een keer wordt gerepeteerd en dan opgenomen, dan is dat doorgaans niet te zien. Wel incidenteel in bovengenoemde categorie scènes.

Mijn reactie

Ik heb me afgevraagd wanneer ik zal afhaken. Van de week leek het even dat ik niet kon kijken. Mijn computer was stuk. Ik heb geen televisie. Ik kijk via internet en gemiste uitzendingen van de omroep.
Ik vroeg me af of ik GTST zou missen. Dat was ook weer niet het geval. In zijn eenvoud van herhalingen, altijd dezelfde reacties van al weer dezelfde mensen, kan de serie saai zijn. Ik kon het loslaten. Dat werd lastiger toen ik mijn pc het weer deed.
Als je geïnteresseerd bent in relatieproblemen die in feite door intriges worden veroorzaakt, dan komt de serie daarmee goed uit de verf. Het spel met de gegeven middelen in de gegeven omstandigheden is knap. De serie is geschreven alsof wat er gebeurt echt de realiteit is. Dat is schijn.
Ik kijk eveneens uit naar een serie waarin homofilie niet zo stereotype in scène wordt gezet. De acteur doet zijn werk prima en geloofwaardig, maar het blijft toch de homo zoals het publiek homo’s kent: een seksueel kroegbeest dat mannen versiert. Hij neemt het leven niet echt serieus. In de context van de serie zou ik de invoeging van bijvoorbeeld een homofiel gangsterbaasje, bijvoorbeeld drugs en in het leger met een hoge rang, leuker hebben gevonden.
Een serie met gewoon levende homofielen lijkt me ook heel geschikt. Zonder de sensatie van het verbijzonderde Nederlandse gay gebeuren. Dat stelt echt niets voor, zoals ook in de serie te zien is: homofilie is een erotische kroeghappening, galeries en shops. De vraag of deze serie via het commerciële netwerk van RTL ook het dagelijkse leven van fans, vijanden en andere kijkers zal bepalen, heb ik ook voor een deel kunnen beantwoorden.
Op mijn voormalige jogclub rende ik eens op met iemand. Deze vertelde me dat de plaats waar de jogclub was gevestigd ‘net Meerdijk’ was.
Toen hoorde ik voor het eerst van GTST. Ik besloot eens te kijken. Nu weet ik het wel. Alhoewel: ik kijk nog. Voor hoe lang? Joggen bij die club doe ik niet meer. Mij zien ze niet meer in dat ‘Meerdijk’. Ik was er ook eens bijna in elkaar geslagen. Meerdijk heeft informele strafcircuits en kent net als de maffia illegale wraakacties.

Reacties (8)

Kun je je verstand, energie en tijd niet aan wat beters besteden dan aan het analyseren van soaps?

Ambrosia op 31-01-2010 17:00 | Waarschuw de redactie

Ha, ha die Ambrosia. Ik kon dit met redelijk weinig energie neerschrijven. Wat me vooral bezig hield, zoals je hierboven kunt lezen, is de structuur van de soap. Als je zelf ook bezig bent een roman of verhaal te schrijven, is het interessant om eens te zien hoe anderen dat doen. Je komt uiteindelijk in dit streven dezelfde dingen tegen die betrekking hebben op plot, karakter en dialoog.
Dan wilde ik ook eens het politiek en maatschappelijk engagement van het individu in deze samenleving in mijn eigen visie zien oplichten tegen deze soap.
Het was zondag. De mis trok niet met dit weer.
Het grappige is eveneens dat ik deze reactie had verwacht, ik wist alleen nog niet hoe je die zou formuleren. In ieder geval leuk dat je erop reageerde. Kom ook eens voor de dag met je mening over wat zoal geschreven is en uitgewerkt in een soap.

Razdov op 31-01-2010 18:45 | Waarschuw de redactie

Ik heb maar één aflevering van een soap gezien, omdat een vriend van mij er altijd naar keek. Met verbijstering heb ik dat mallotige gedoe aangezien. Tot analyseren ben ik niet gekomen.

Ambrosia op 31-01-2010 23:13 | Waarschuw de redactie

Ik vind het spel van de acteurs leuk om naar te kijken. Twee dingen die mij nieuwsgierig maakten: de opmerking van iemand van mijn voormalige jogclub over dat het dorp net Meerdijk was. Ik had GTST nog nooit gezien. Kan ik door Meerdijk te kennen het dorp, waar ik woon, beter leren kennen? En twee: welke kenmerken heeft een geschreven stuk dat het anderhalf miljoen kijkers heeft? Nieuwe vraagstelling: 'wil ik dit ook?' Het is leerzaam omdat ik hier mijn eigen visie scherper kan waarnemen. Kijk, ik kan ook een hele beroemde schrijver lezen zoals Proust of Grunberg himself, Eckers misschien ook wel, maar die hebben al drie de neiging je HUN identiteit te leren. Ik wil de mijne leren kennen.

Razdov op 01-02-2010 09:57 | Waarschuw de redactie

Wat de acteurs betreft: er zitten zowel slechte als goede bij. De laatsten doen dit werk omdat het goed verdient. Ik vergiste mij toen ik schreef dat ik een aflevering van slechts één soap heb gezien; vroeger heb ik ook een aflevering van een andere bekeken. Ik vond het om te huilen dat ik een achternicht van mij die ik op toneel een goede rol in Racine had zien spelen en die ook een belangrijke rol in een drama van Shakespeare heeft vertolkt aan plat vermaak zag meedoen.

Verder ergerde ik mij aan het voortdurend switchen van het ene verhaaltje naar het andere. Ik werd er doodzenuwachtig van. Een heleboel mensen schijnen zich niet lang te kunnen concentreren op één onderwerp, wat de populariteit van soaps deels kan verklaren.

Ten slotte: door het lezen van goede schrijvers kun je meer over jezelf leren.

Ambrosia op 01-02-2010 14:06 | Waarschuw de redactie

Je kent vast wel Alfred de Musset. Ik las vroeger behoorlijk veel van hem. En Buchner. Beide schrijvers van de tijd van de Franse Revoluties streefden natuurlijkheid na. Schreven over alledaagse situaties. Zo anders dan Moliere en Racine. Daar leer ik van. Die natuurlijkheid wordt in GTST ook nagestreefd. Met name door de acteurs. Als ik me alleen zou richten op de schrijfgiganten als Proust en Dostojeski, dan zou ik het idee hebben te pretentieus bezig te zijn. Maar dat ik van hen leer, is zeker zo.

Razdov op 01-02-2010 14:14 | Waarschuw de redactie

Molière nam de zeden van zijn tijd op de hak, zoals uithuwelijking. Racine schreef vooral klassieke tragedies, maar in de kunst gaat het altijd om het algemeen menselijke. Verder is leugenachtigheid van politici vroeger ook aan de kaak gesteld en nog steeds actueel. Proust en Dostojewski beschreven wel degelijk ook hun tijd: Proust de nietsdoende klasse en verder de gevolgen van de Dreyfusaffaire,Dostojewski de nihilisten die in zijn tijd Rusland op een andere manier onveilig maakten dan de tsaar.

Ambrosia op 01-02-2010 14:45 | Waarschuw de redactie

Je neemt zeker een goed standpunt in. Maar het punt voor mij blijft dat ik me minder bedreigd voel als ik voor mijn leerproces Alfred de Musset lees, als klassieke schrijver.Moliere en Racine zijn op de planken veel theatraler.
GTST is als voorbeeld van hoe het 'natuurlijke' uitgedrukt kan worden.
De verschillende scenes onderbreken mijn aandacht niet. Een stuk moet inderdaad goed geschreven zijn om de aandacht op een enkele lijn vast te houden.
Die pretentie heeft GTST niet. Het is vermaak, en ook weer net iets meer dan alleen consumptie, omdat je ziet dat de acteurs leuk naturel zijn.
Je kent vast wel Les Caprice de Marianne van Musset. Zou zo voor GTST geschreven kunnen zijn.

Razdov op 01-02-2010 20:48 | Waarschuw de redactie

Alleen geregistreerde bezoekers kunnen hier reageren. Ga naar registreren of inloggen.

Boekrecensies

Boekrecensies

Goed boek gelezen? Of juist een heel slechte? Kruip dan eens in de huid van de boekencriticus en schrijf een recensie.

Meld u aan en dien uw recensie in.
Bent u al geregistreerd? Log dan in en keer vervolgens terug naar deze pagina om een nieuwe recensie te schrijven.