Ga direct naar de content

"Ik kan altijd nog..."
19 maart 2010

"Ik kan altijd nog..."

Bekijk alle berichten van silence65 | Waarschuw de redactie

Vol bewondering lees ik al een hele lange tijd de mooie verhalen en gedichten op deze site. Ook de blogs die geschreven worden, naar aanleiding van wat er in de wereld en in Nederland gebeurt krijgen steevast mijn aandacht.

 Sinds mijn eerste blog, durf ik dus ook reacties bij anderen achter te laten en merk ik, dat ik daar helemaal niet zo slecht in ben. Ik was altijd bang, om mijn mening of reactie ergens op te geven, vanwege de simpele stupide gedachte, dat mijn mening er toch niet toe deed. Ook was ik bang, dat mijn reactie een domme zou zijn, ik heb immers niet doorgeleerd.

 Daarbij heb ik geen vak geleerd, ben niet filosofisch, psychologisch of politiek onderlegd en heb ik geen doctorandus voor mijn naam staan. Heb mijn HAVO- diploma dan wel in mijn zak, maar de rest wat ik heb bijgeleerd is door schade en schande. Levenservaring is nog steeds geen referentie op je CV, dus is het niet gemakkelijk om zelf te bedenken dat je goed bent in iets, waar je geen ellenlange studie voor hebt gevolgd.

Zo kom ik dan ook op mijn standaard leus en dat begint dan met:” Ik kan altijd nog…”

 Regelmatig ontdek ik dat ik best wel dingen kan, waar ik niet voor geleerd heb. Door het te doen en dan te leren van je fouten, is de beste school vind ik persoonlijk die je maar kunt bedenken. Wanneer mijn zelfgemaakte pasta weer eens heerlijk is gelukt zeg ik: “Ik kan altijd nog pastamaker worden!” Van vele deugden in het leven maak ik een persoonlijke uitdaging en hierdoor ontdek ik hoe veelzijdig ik kan zijn. Ook mijn man heeft de smaak hiervan te pakken. Wij kunnen smakelijk lachen om deze leus en we schieten er nog wel eens in door. Mijn dochter kan zich er  mateloos aan irriteren, roept al van te voren:”Ho, maar!”als ze aan mijn gezicht al ziet dat ik wil gaan zeggen:”Ik kan altijd nog sneeuwveger worden”, wanneer ik ons paadje schoon heb geboend.

 Toch blijf ik het zeggen, zeker tegen mijn zoon die moeilijk leert. Als we voor hem de mogelijkheden en de opties open houden met één zo’n simpele uitspraak, zal het hem in mijn overtuiging zeker stimuleren. Het is zo ontzettend belangrijk dat hij  weet, dat je alles kan uitproberen en niet de moed moet opgeven, wanneer het niet in één keer lukt. Dat het helemaal niet nodig is, zoals de maatschappij ons voorschotelt, dat je overal maar een papiertje voor moet hebben. Misschien niet helemaal de waarheid, maar op deze manier probeer ik hem bij te brengen, dat het leven op elk vlak een hele goeie leerschool is.

Het gezegde, “twaalf ambachten, dertien ongelukken”, is de weerspiegeling van het huidige systeem. Bij deze uitspraak wordt er een beeld gevormd van een mens, wat nooit eens een baan weet te behouden. Ga je hier dieper op in, dan kom het er gewoon op neer, dat dit mens dom gevonden wordt door de maatschappij. Projecteer je deze uitspraak op een kind met een cognitieve beperking, dan zouden de meesten onder ons er in berusten. Ik niet en bij deze verhef ik mijn persoonlijke leus tot gezegde voor die mensen, die alles zouden willen kunnen, maar er met verstand over nadenken, dit niet  te kunnen behalen en er dan maar in berusten.

 Kom ik terug op mezelf met de gedachte, dat ik niet kon schrijven of knappe commentaren achterlaten. Laatst liet ik aan mijn man lezen, op wat voor wijze ik had gereageerd op een blog. Ik stond best wel van mezelf te kijken, dat ik het zo had kunnen formuleren en mijn man zei:

“ Je kan altijd nog schrijfster worden…”

 

 

Reacties (10)

Ja, en een pastaboek schrijven. Het is een positieve instelling die openingen biedt. Asl bij mij iets totaal mislukt denk ik aan iets wat ik in ieder geval wel kan, om de zaak een beetje te relativeren..

pinksterkind op 19-03-2010 08:55 | Waarschuw de redactie

Inderdaad Pinksterkind,zo kun je de boel dus zelf goed in evenwicht houden en wordt het prestatie gerichte voldoende afgezwakt. Kun je makkelijker in jezelf blijven geloven en maak je ruimte voor je eigen zekerheid.

silence65 op 19-03-2010 09:13 | Waarschuw de redactie

Goed zo silence! Je hoeft geen vak te hebben geleerd om slim, leergierig te zijn. ;-)
Odette, IO is ook begonnen met simpelweg spinazieacademie.

O_dette op 19-03-2010 09:58 | Waarschuw de redactie

Altijd maar dat twijfelen aan jezelf. Waarom zouden we dat toch doen?
Er wordt op deze site regelmatig bewezen dat dat niet hoeft.
Zullen we er geloven in jezelf van maken?

Ferrara op 19-03-2010 11:15 | Waarschuw de redactie

Te snel op de knop reactieknop gedrukt. Ik had nog willen zeggen dat ik het een goed geschreven stuk vind. Leerzaam ook.

Ferrara op 19-03-2010 11:18 | Waarschuw de redactie

Geloven in jezelf is juist wat ik teweeg breng vind ik zelf met deze uitspraak, Ferrara. Ik kan! onderstreept mijn geloof maar de bevestiging zoek je altijd nog wel eventjes bij die ander. Wanneer niemand laat weten, dat je het goed doet, kun je moeilijker in jezelf geloven. Mijn eerste blog hier werd onthaald met prachtige reacties, dus mijn geloof in mijzelf werd bevestigd door hen, waardoor ik zeg: Ik kan altijd nog..!

silence65 op 19-03-2010 11:38 | Waarschuw de redactie

Ook ik vind het een goed geschreven stuk. Herkenbaar ook. Natuurlijk heeft een mens met regelmaat bevestiging nodig. Daaraan hier geen gebrek gezien de naar mijn idee terechte) positieve en stimulerende reacties op je stuk.
Zoals je zegt, het is moeilijk maat toch zou het mooi zijn als je ook in jezelf kunt geloven als die bevestiging niet (direct) komt. Luister naar jezelf en ga ervoor. Je mag er zijn!

StinaMaas op 19-03-2010 11:58 | Waarschuw de redactie

Silence ik ben het helemaal met je eens. Juist die bevestiging van de ander is belangrijk. En dat geloven in jezelf moet ik soms hardop tegen mezelf zeggen. Daarom sprak je schrijven mij zo aan.

Ferrara op 19-03-2010 12:02 | Waarschuw de redactie

Iedereen die levenservaring heeft en dan nog steeds met een positieve blik de dingen beziet, is een parel voor de samenleving!

Emdeha op 19-03-2010 14:21 | Waarschuw de redactie

Ja. Groeien aan het leven en zo al doende ontplooien is het mooiste wat we ons kunnen wensen.
P.S.: Grappig, voor ik aan je laatste zin toe was dacht ik: je kan altijd nog schrijver worden.

JokeBot op 19-03-2010 22:44 | Waarschuw de redactie

Alleen geregistreerde bezoekers kunnen hier reageren. Ga naar registreren of inloggen.

Blogs

Bloggen op Schrijf!

Verhalen schrijven, gedichten maken, columns componeren, recensies wagen of zomaar een gedachtengang over het schrijven de wereld in sturen; het kan met een digitaal literair dagboek op Schrijf!

Meld u aan en begin een eigen blog.
Al geregistreerd? Log dan in en keer terug naar deze pagina om een nieuw bericht te schrijven.