Het Lot.
Bekijk alle berichten van Ammerens | Waarschuw de redactie
Als.
“Dat is geen wandelen, maar marcheren!” riep een volslagen vreemde man me na. Ondanks mijn liefde voor het woord, ben ik dikwijls met stomheid verslagen.
“Vol van gedachten.” zei een vriend van dezelfde performance en een ander noemde me een piekeraar. Zou een ‘oordeel/mening’ tóch meer zeggen over de oordeler dan de veroordeelde?
Als ik wandel stap ik stevig door. Als ik dans is dat met volledige overgave en als ik schrijf dénk ik mezelf weg van de aarde. Als ik teken laat de concentratie me volledig uitgeput achter. Als ik in de sores zit dán zit ik er ook! Mijn intense felheid en totale ontreddering, past niet onder het meubilair. Als tiener experimenteerde ik met make-up en beschilderde meteen mijn hele gezicht. Dat liep erop uit dat ik me nooit opmaak. Ja, ik ben zoals ik ben en als ik anders wil zijn, dan is dat ook meteen duidelijk. Inténs en Totál doopten mijn vrienden mijn nieuwe 'achternaam' in mijn jong volwassen jaren.
Waarom hebt U mij gemaakt zoals ik ben? Ik wil iemand anders zijn!
Onlangs nog piekerde ik er heftig op los om een verhaal te schrijven dat heet: ‘Als’. Want zo dacht ik: als ik andere keuzen had gemaakt waar en hóe zouden ik en mijn geweldige leven dan zijn geweest? Zou het beter of slechter, zou ik een beter mens of een slechter mens, zou ik een beter of juist geen gelovige meer zijn geweest? Een oude vriend schrijft zulke verhalen en ik raakte geïnspireerd. Dus heb ik enkele maanden zeer zwaar, maar heel eerlijk, tijdens het marcheren, gepiekerd over één spijtvolle keuze die ik heb gemaakt, maar met een wonderlijk bevrijdend resultaat.
Nee, het was niet beter geweest en evenmin slechter en ik was niemand anders dan ik nu ben, sinds mijn blik in de horizontale de verticale zag zonder 'jas'. ofwel 'inzicht' dat wordt gegeven ter Zijne tijd wij klaar zijn voor de waarheid.
Mijn lot kan ik niet ontlopen, wat ik doorleven moet, komt hoe dan ook op mijn pad, maar telkens in een andere ‘jas‘. Alleen aanvaarding van het lijden, is het einde van de levensopdracht en brengt een keer in het lot. Dit heilig proces afdwingen, verstoren, manipuleren, veroordelen, dat is zonde. Het diepste verdriet op aarde, is een verdrietig mens die nooit tot aanvaarding van het levenslijden komt, er niet naar wordt geleid, maar wordt getroost met de beloftevolle geneugten, vreugden, menselijk medelijden en de diverse tabletten der tijdelijkheid.
Ammerens.
Reacties (2)
Dit soort stukjes van je vind ik altijd interessant om te lezen.Jij staat op een bepaalde manier in het leven, de weg van het geloof. Ik snap daar helemaal niets van en leer op deze manier hoe jij en je geloof samen komen.
pinksterkind op 18-03-2010 13:16 | Waarschuw de redactie
Dank je pinksterkind. De een spreekt het aan de ander niet. Ik schrijf gewoon op inspiratie en niet zozeer naar wat een ander graag leest. Evenmin heb ik ambitie. Alleen die taalfouten mogen wel weg.
Zonet heb ik in de vijfde alinea de laatste zin het woord marcheren weer gebruikt. Vond ik sterker en leuker. Ik denk veel tijdens het marcheren:-).
Anderszijds denk ik aan jou dezer dagen.
Ammerens op 18-03-2010 16:00 | Waarschuw de redactie
Alleen geregistreerde bezoekers kunnen hier reageren. Ga naar registreren of inloggen.