• Groen!
• Religie & Filosofie
• Onderwijs!
• Schrijf!
• Idealen!
• Trouw.nl

• Registreren
• Inloggen

Geliefde hartsvijandin.

Bekijk alle berichten van Ammerens | Waarschuw de redactie

Geliefde hartsvijandin.
Als ik uit word gescholden, vernedert en gejouwd om het Woord van G’d, sta ik met de mond vol tanden sprakeloos te wezen. Boos ben ik nog nooit geweest. Daar ik weet dat men niet over mij, maar struikelt over de Hoeksteen in het nu nog onzichtbaar Koninkrijk op aarde. Wel ben ik verbaast, soms verdrietig en dikwijls verwondert om de krachtige uitwerking van het Woord. Want zo krachtig ben ik zeker niet. Integendeel, ik ben een emotionele, kwetsbare, ja naïeve vrouw, want ik heb menig keer niet in de gaten dat dát wat voor mij vanzelfsprekend goed nieuws, voor de ongelovige een aanstootgevende onheilstijding is. Ik schrik ervan.
 
Maar er staat geschreven dat ik blij mag zijn als ik verdrietig ben, verdraagzaam in verdrukking, rijk in armoede omdat ik alles bezit. En het is gek dat dit ook zo is. Best mogelijk dat het Woord echt beter te verstaan is door naïeve mensen, dan door de wijzen der wereld, voor wie het een soort van abracadabra schijnt te zijn.
 
Wie je bent weet ik niet. Ik heb je nog nooit gezien en jij mij ook niet. Eenmaal hebben wij als virtuele vriendinnen gesproken en bleken veel overeenkomsten te delen, behalve het geloof [mijn beste vriend ook]. Je bent een kraakster geweest [mijn beste vriend ook] en ik ging innig om met dat soort volk. Je bent een idealiste met twee benen op de grond; je schrijft [mijn beste vriend ook] nachtelijke brieven aan een volledig onbekende die je ‘u‘ noemt en dat vond ik wel interessant. En net als mijn beste vriend ben je misschien een atheïst[e]? Je bent oma uit je verhalen te lezen en je houdt zielsveel van je kleinkind. Veel lees en weet ik niet van jou, want de inhoud spreekt me niet zo aan. Maar ik gun je het licht in je ogen en je erkenning als schrijfster. Heb ik je ooit afgekraakt?
 
Geliefde hartsvijandin, sommige teksten uit jouw hand zijn voor mij een abracadabra. Ik snap er niets van, maar zoals ik al melde, mijn slimheid heeft het niveau van een slang en mijn argeloosheid is als van een duif. G'd gaat oordelen aan het End, dus gelukkig hoef ik me daarmee niet bezig te houden.
 
Er staat geschreven dat ik een geur des levens ben voor hen die geloven en een geur des doods voor hen die het niet begrijpen. Dat ik me begeef als een schaap tussen de wolven. Dat ik een schat ben in een aarden vat. Dat men mijn lichaam kan doden, maar dat juist maakt mijn ziel vrij. Dat niemand mij kan raken ook al raakt men mij. Maar zo voel ik dat niet. Ik snap er dus ook niks van wat G’d in mij ziet. Maar jij helemaal niet!
 
Weet je dat G’d mensen als jij op het oog heeft? Want toen Hij bij mij aanklopte gooide ik de deur net zo als jij met een reuzenklap dicht. Maar toen kwam Hij fluisteren in mijn oor. En niemand kon horen wat ik hoorde. Er was geen voetstuk, geen masker, geen imago. Want ik was alleen. En sinds ik heb verstaan wat Hij zei, schreeuw ik het op mijn pinnige, creatieve manier van de daken. Want als ik dat niet zou doen, zouden de stoepstenen het niet laten. Dat zij die mij behoren te dragen mij voor zouden gaan. Dus let goed op waar je loopt. De hemel kan zomaar open gaan en je kraken, om je van een ongelovige tot een gelovige te maken als je maar een klein beetje waarheid zoekt.
 
Het spijt me - maar niet heus - dat ik je stoor, maar mijn nieuwsgierigheid naar jou is groot. Nee, ik ben niet boos. En nooit boos geweest op jou. Echt ik zou willen dat je die strijdbijl zou laten vallen, ik zal mijn slabonen thuislaten en jij ook een beetje nieuwsgierig zou zijn naar mij. Heel goed mogelijk dat wij elkaar best wel bevallen en juist die menselijke lastigheden kunnen delen onder elkander. Dat heb je weleens tussen vijanden.
 
Reflexxus, wees zoals je bent, blijf zoals je bent en ik ook, ik bied je alleen maar de vrede aan.
 
Ammerens.