TB81
Meld u aan en begin een eigen blog.
Al geregistreerd? Log dan in en keer vervolgens terug naar deze pagina om een nieuw bericht te schrijven.
Bekijk ook de artikelen van TB81 in Blogs, Poëzie.
U bekijkt nu pagina 1 van 13.
Heilige Beelden (nostalgie) test
Heilige Beelden(nostalgie)
Wij waren vroeger thuis, op onze manier, diep religieus en hadden ten bewijze daarvoor een aantal gipsen Christus en Maria beelden aangeschaft. Wij bezaten ze in grote aantallen en formaten.In de hoek van de kamer stond een stenen Madonna met Kind met aan haar voeten een broeierig rood lampje. Ze stonden verder op alle plaatsen , die mijn moeder er maar geschikt voor achtte. Een Mariabeeld had een holle voet, die zij als geheime plaats benutte om de schaarse geldmiddellen in te verstoppen. In het bijzonder de "Huur"Als zaterdags de vrekkige huisjesmelker, daarom "de Pikkert"genoemd, zijn huurpenningen kwam halen, werd het beeld op de kop gezet. De geldelijke middellen bleken solide bewaard. Misschien verwachtte mijn moeder diep in haar hart, van de heilige bewaarster een klein mirakel, een wonderlijke vermeerdering van de geldsom. Maar "goedbewaren"bleek al een mirakel genoeg te zijn. Er bij te doen blijkbaar te veel gevraagd. Hoewel wij dus onder machtige bescherming stonden, waren de rampen en onheilen toch niet van de lucht. Vreemd genoeg droegen de twee Christusbeelden, een héle grote en een wat kleinere, hun steentje daartoe bij. Zij stonden mijn jeugdig persoontje naar het leven, niets meer, niets minder. Zij hielden de wacht boven op een uiterst gammele en manke kast, met de weidse naam "Linnenkast" aangeduid. Hij bezat maar drie poten en om zijn wankelheid te schragen, had mijn vader, in een tijdelijke onstabiele toestand (oorzaak drank) hem een vierde poot verstrekt. Het was geen glanzend staaltje van meubelmakerskunst en de vervaardigde poot paste als een fietssleuteltje op een kluisdeur. Niet geheel op maat dus! Daar tot overmaat van ramp ook de kastdeuren nukken hadden, ze klemden als de kaken van een krokodil, moest er danig wat kracht op worden uitgeoefend om ze te bewegen open te gaan.Nu heeft een tienjarige jongen altijd wel wat te zoeken in zo'n textiel bergplaats. Toentertijd vervaardigde ik veelvuldig "schepnetjes" Ik geef toe, zij waren van een simpele constructie, een rond gebogen stuk ijzerdraad bevestigd aan een bamboestok met daaraan een stuk beddelaken. Een primitief soort schepnet, maar ik wist er gehaaid de stekelbaarsjes mee uit hun zwembad te zwiepen.Daar oude beddelakens ruimschoots in de kast aanwezig waren, was hij ook mijn voornaamste grondstofleverancier. Bij mijn krachtpatserijen op de kastdeuren, begonnen de, op de uiterste rand van de kast staande beelden, geïriteerd te hobbelen. Hun gezamelijk gewicht aan gips was voldoende om mij de geringe schedel te verpetteren. Hoe harder ik rukte, des te groter werd het lijfsgevaar. Er hing, of schommelde mij een ramp boven het hoofd. Zo iets als een zwaard van Damocles. Angstig naar boven blikkend. hield ik ze met een salvo schietgebedjes in bedwang en op de kast. Het heeft mij al vroeg in wonderen doen geloven, want het lukte steeds.De door mij zo vurig gehaatte kattenmenagerie van mijn moeder, hebben mij tenslotte van levensgevaar verlost. Op een voor mij goede dag, wist een grote herdershond, met een intense hekel aan katten (dat had het beest van zijn moeder) zich valselijk toegang te verschaffen tot ons huis. Hij stortte zich op de poesjes als een piranja op de blote kuiten van een indiaan. Daar deze onvriendelijke visjes in alles de kaken zetten wat niet van beton of chroomstaal is, dacht ik een aardige vergelijking voor u te hebben opgediept. De katten vlogen in doodsangst op de kast en kletterden heel oneerbiedig de wankelmoedigen naar beneden. Het gaf zo'n fraai geluid, dat de herdershond met de staart tussen de benen, over de horizon verdween. Mijn leventje raakte hierdoor in rustiger banen. De toekomst van de stekelvisserij kreeg meer perpectief. Helaas ging ik daarna onvoorzichtig genoeg over ze op te zoeken ónder water. Ik werd voorloper van de kikvorsmannen en verwierf mij, naast een hoofd vol kroos, daverende lellen om de oren van een verbolgen ma.
Maar dát is een heel ander verhaal.
Th.G.Baalman
Geschreven door TB81 op 3 september 2010 23:17
Verbijsterend (test)
Op 23 augustus 2010 15:51 schreef Theo Baalman <theobaalman@gmail.com> het volgende:
Verbijsterend
Maandagmorgen 23/8.Een wat trieste sombere dag. Steek het ongewassen hoofd om de hoek van de deur en kijk met berenmoed de nieuwe grauwe dag in het gelaat. Na het verwijderen van baardstoppels van het gegroefde aangezicht, kreeg ik bij het ontbijt-je meteen al drie...
Geschreven door TB81 op 23 augustus 2010 16:12
Modern times (test)
Modern times
De moderne mens wordt zo overspoeld door een vloedgolf van indrukken, veranderingen, beelden, informaties én lawaai, dat het er op lijkt of de duivel deze zaken in vaste dienst heeft genomen om de menselijke geest aan te randen en te verkrachten. Wie al die kwalijke zaken gretig over zich heen laat gaan en opzuigt zoals een spons het water, is gelijk aan de man die zijn huis openstelt voor een horde damslapers. In no time is de brave borst naar een zolderkamertje van zijn eigen huis verbannen, waar hij gezelschap geniet van de demon der waanzin.
Vooral het lawaai werkt negatief. Afstompend en verslavend. Het aantal jonge mensen, dat zich niet meer kan amuseren zonder de helse tonen van hun transistors en walkmans neemt enorm toe. Als het zó doorgaat én met de wetenschap, dan kan er voor deze herrieminnaars binnen een luttel aantal jaren een ideale situatie ontstaan. Op verzoek zal een chirurg hun de schedel lichten en daaronder een permanent soort radiostation installeren met draadjes aan de oorlellen verbonden, zodat deze als volume- en afstelregelaars dienst kunnen doen.
Het beste wapen tegen deze opdringers is het aantrekken van ‘de koude kleren’ en het verwerven van het devies "ze kenne de pot op!" Lángs het eerste kan men alles laten glijden, in het tweede nuttige voorwerp evenzo.
Onze goedmoedige, sullige aardbol begint steeds meer overeenkomst te vertonen met een op hol geslagen mallemolen, bevolkt met een gevarieerd soort kermisgasten die, ononderbroken lawaai producerend, zich hullen in giftige wolken van alcohol, benzine, tabak- en drugsplanten.
Aanvankelijk door de goede God als experimenteel diersoort op een onnozel bolletje in het heelal op pootjes gezet, heeft het zich ontwikkeld tot een interessant wezen met een opmerkelijk talent elkaar kop- en horendol te draaien. Zoals bacteriën op een cultuurbodempje, vermeerderen zij zich op dat bolletje, deze in toenemender mate besmeurend met hun afscheidingsproducten.
Bewoond door, elkaar aardig in evenwicht houdende, soorten, goede en kwaadaardige, beginnen de laatste thans sterk in aantal toe te nemen. Hierbij doet zich het curieuze verschijnsel voor dat de steeds minder wordende groep, de goedaardige, nu voor kwaadaardig wordt uitgekreten.
Ook aan het vermogen zich te kopiëren werden interessante trekjes toegevoegd. Het gereedschap bleef hetzelfde; men ging het anders benutten. Bestudeerde men zijn geslachtsdeel vroeger in de beslotenheid van de badkamer, thans stallen mannelijke en vrouwelijke figuren ze uit op een glasplaat, beeldbuis geheten. De aloude, aangename bezigheid ‘geslachtsdaad’, genoemd, wordt nu in het openbaar gedemonstreerd. Was het vroeger een genoeglijk onderonsje, nu roept men iedereen erbij om te tonen hóe het kunstje wordt geflikt en laat men zich terzijde staan door allerlei mechanische hulpmiddelen. Deze verkrijgt men in kleine winkeltjes, in ruil voor ronde, metalen plaatjes.
"Dat is goed, dat is mooi!" Brullen de kwaadaardigen. Naar de zwakke protesten der "goedaardigen" wordt geluisterd met de welwillendheid, waarmee men het gebazel van een idioot aanhoort. Als deze wijzen op de stijgende curve echtscheidingen en onechte kinderen (die zijn wél echt, maar niet echt geëcht geacht), de zedendelicten en de geslachtsziekten, dan betogen de anderen dat het nu aanmerkelijk vrolijker toegaat dan in de oude, saaie tijd. Over het gehele pakket der gewijzigde gedragspatronen en levensomstandigheden is een ontilbaar boekdeel te schrijven.
Wie daar oprecht aan begint en er een nut van verwacht, zodanig dat de zaken zich wenden of wijzigen, is een man die een scheet in een vlindernetje wil vangen. Hij begeeft zich in een staat van gillende verbijstering en verwerft een enkele reis, gehuld in een dwangbuis, naar één van die speciale inrichtingen, die óók al als paddestoelen uit die bol omhoog schieten.
Nee, lezende, aspirant schrijver, doe het niet. Begin er niet aan! Waartoe heeft het nut het aantal gekken op deze bol met nog één te vermeerderen? Laat het u een zorg zijn. Uw woord vliegt op de botteriken te pletter als een Lelijk Eendje*) tegen een sneltrein.
Tenslotte: het heeft toch geen zin. Uw vermanend betoog is boter aan het galgje. U kunt net zo goed met een snorfiets aan de T. T. in Assen mee gaan doen of luidkeels een pilsje bestellen in de woestijn.
*) Lelijk Eendje of Deux Cheveux: ouderwets licht Frans autootje van dun platijzer.
TH.G.BAALMAN
Geschreven door TB81 op 20 augustus 2010 19:05
Vreemd geval(winkelen 4) test
Vreemd geval (winkelen 4)Test Geschreven door TB81 op 17 augustus 2010 12:05
1966. Een reeds lang verdwenen jaar in de mist der tijden. Een jaar dat het Gooi nog niet zo strak verpakt zat in het drukverband van hedendaags hectische verkeer. Een jaar waarin men overal de auto kon parkeren, zelfs vlak voor een winkel in het centrum van de stad zonder angst te hebben voor rondloerende parkeerwachters met op scherp gestelde ballpoints.
Winkelen 3 test
Winkelen 3 (nostalgie test )
Marieke mijn kleindochtertje is nu zeven. Zij vertedert mij als ik naar haar kijk. Het is zo’n lief miniatuurvrouwtje met haar precieze gebaartjes en ze ontroert mij met haar paardenstaartje, diepbruine ogen en gouden hartje. Door haar manier van doen en uiterlijk dat zoveel weg heeft van haar moeder toentertijd voert zij mij terug...
Geschreven door TB81 op 14 augustus 2010 18:52
Winkelen 2
Winkelen 2 (nostalgie)
Maandagmorgen vroeg de deur uit om te winkelen. Dan vermijd ik spitsuur en wachten voor de kassa. Mijn vrouw had te kennen gegeven, dat zij kippenpootjes wilde, niet uit onvrede met haar eigen onderstel, maar omdat die dag kip op het menu kwam en een zakje kerriepoeder om de kip te kruiden.
Eerst stapte ik naar de bank met een briefje van...
Geschreven door TB81 op 12 augustus 2010 11:33
Winkelen
Winkelen 1
Eén van de meest weerzinwekkende treiterijen die de duivel heeft uitgevonden om het mensdom te tempteren, is "winkelen". Als rechtgeaard man verwens ik die zinloze bezigheid. Ik vind het een uiterst negatieve bezigheid, waarbij je geld, tijd, energie en goed humeur verliest. Het woord UITVERKOOP bezorgt mij rillingen. Men verwerft dan goederen tegen korting, de meeste...
Geschreven door TB81 op 11 augustus 2010 09:44
School en leerkrachten deel 5(test)
School en leerkrachten deel 5 (test)
...
Geschreven door TB81 op 9 augustus 2010 10:36
School en leerkrachten (deel 4) test
School en leerkrachten (deel 4) test
Nog een meester heb ik gehad op die school met de eerwaardige naam: Sint Joseph. Die meester was een lang, dun en kleurloos figuur, droog en humorloos, steeds in een driedelig kostuum...
Geschreven door TB81 op 2 augustus 2010 19:08
School en leerkrachten (deel 3) test
School en leerkrachten 3 (test)
...
Geschreven door TB81 op 30 juli 2010 19:23