Bekijk alle berichten van Razdov | Waarschuw de redactie
Ik ben me ervan bewust in een samenleving te leven die bestaat uit mensen die deze samenleving hebben georganiseerd. Hierbij spelen sociaal historische processen een belangrijke rol. Actuele processen en persoonlijke ervaringen, levenservaringen, lijken me niet minder belangrijk.
Wat kun je uit de ervaringen van mensen opmaken? Wat kan ik zelf uit mijn eigen ervaringen opmaken?Welke criteria leg ik hier voor aan?Als je “Ken u zelve” in je vaandel hebt staan, dan zijn dit toch vragen die je ter harte gaan? Ik kan het zelfs als mijn levensopdracht zien. Het is passie!
Ik bespeur processen in de samenleving die ik wil herkennen volgens de bestaande benoemingen: homo emancipatie, acceptatie, waarden en normen, vrouwen en mannenemancipatie, minderheden, feminisme, paternalisme, maternalisme, materialisme. Etc.
Ik voel persoonlijk de behoefte te willen weten hoe in deze processen te staan. Hoe anderen hierin staan. Wat zijn de wisselwerkingen, de correlaties tussen deze verschijnselen, stromingen en activiteiten? Hierbij wil ik me omwille van de academische objectiviteit niet beperken tot statistisch onderzoek, maar persoonlijke emotionele ervaringen en aanwezige kennis bewust betrekken in conclusies.
Wat zijn mijn projecties in deze in de sociale werkelijkheid? En is er ook sprake van psychische projectie en introjecties? Dit zijn de psychische mechanismen die op een onwillekeurig en onbewust niveau werkzaamheid kunnen uitoefenen op het oordeelsvermogen van mensen.
Een zuiver oordeelsvermogen is een kwaliteit die het leven verbetert. Ziehier, mijn motieven mijn blog met deze inhoud en tekst te vullen. De laatste over de RUG is in aantocht. Ik besef dat het consumptieniveau deze keren laag was. Zelf stel ik een zeker consumptieniveau op prijs als dit de leesbaarheid en duidelijkheid ten goede komt zonder de inhoudelijke aspecten uit het oog te verliezen. Een goed consumptieniveau van een artikel maakt het achteraf makkelijker te controleren en is ook beter te bekritiseren.
Ik gebruik geen statistisch materiaal. Deze wetenschappelijke techniek om een waarheidsvinding over de realiteit mogelijk te maken, vereist onderzoek naar en met cijfers die ik niet kan samenstellen zonder onderzoeksopdracht. In een onderzoeksopdracht krijg je bredere mogelijkheden voor het verzamelen van getallen over specifieke onderwerpen.
Bij het maken van statistieken zet je getallen tegen elkaar uit die gevonden worden door meten. Wat meet je? En is de conclusie met gegeven getallen juist?
Welke persoonlijke ervaringen nu precies een rol hebben gespeeld in de motieven van de onderzoekers, wordt zelden duidelijk. Waarom is een onderzoeker ineens in homodiscriminatie, integratie en feminisme geïnteresseerd?Alsof verborgen wordt dat er geen motieven zijn om meningenpatronen op te stellen, dan te publiceren daar waar je kunt verwachten dat mensen hun mening er op af zullen stemmen? Geen bedrog, maar wel manipulatie met de pretentie objectief te zijn. Objectief als kwaliteitskenmerk waar mensen op afkomen, want het heeft “niveau.” Waardevrij onderzoek is een belangrijk handelskenmerk van de waar die kennis heet. Hoe waardevrij lijkt me dan ook een goede onderzoeksvraag.
Ik gebruik daar en tegen wel mijn persoonlijke ervaringen en vermeld ze. Ik beleef een sterke neiging de wetenschappelijke methode te verwerpen omdat deze wijze van verkennen van de sociale realiteit de gegevens tegen elkaar uitzet die persoonlijke belevingen uitsluit als waarheidsvormend.
In de wetenschapsfilosofie over wetenschap zijn ware en onware uitspraken en conclusies gebonden aan strikte logicaregels. Deze zijn echter technisch! Dat houdt in dat het systeem bepalend wordt en niet de mens die dit heeft ontworpen.
Als ik wil aantonen dat er op de RUG gediscrimineerd wordt naar leeftijd en geaardheid, heb ik dan genoeg aan een tevredenheidstatistiek, genoeg aan het aantallen homoseksuelen dat wel en niet een baan heeft? Veronderstel dat van de honderd homoseksuelen er 65 een baan hebben, en 35 niet, wat is dan de conclusie?Als alle homoseksuelen op de RUG tevreden studenten zijn, maar een paar niet, welke conclusies mag je dan trekken? Als enkelen menen gediscrimineerd te worden, maar de meerderheid niet, is de RUG dan een Universiteit waar niet gediscrimineerd wordt?
Reacties (13)
Stop,....stop,....stop,.. Razdov je bent weer aan het doordraven, en je weet dat dit niet goed voor je is, a.u.b. beheers je en neem de andere weg welke ons weer tot het gezamelijke blog genoegen samen brengt.
Het stuit me zo tegen de borst steeds weer te moeten lezen dat alle homoseksuelen studenten op hun "rug" tevreden studenten zijn, wat bedoel je daar nu eigenlijk mee??? dat alle homosexuele studenten zich prostitueren????
Torcque op 13-03-2010 16:37 | Waarschuw de redactie
Er zullen er heus wel zijn die zich verprostitueren als escort. Ik beweer niet dat de tevreden studenten van de RUG zich verprostitueren. Ik heb daar zelfs helemaal geen gegevens over.
Ik probeer tijdens mijn draven aan te tonen dat statistieken niet die resultaten weergeven die het dichtst bij de realiteit staan. Wat is inderdaad een tevreden RUG student? Hangt dat af van zijn inkomen en/of studieresultaten?Geen idee!
Ik plaats mijn ervaringen in een context van politieke theorieen over feminisme, emancipatie, etc.
Razdov op 13-03-2010 17:09 | Waarschuw de redactie
Wat een prachtige afbeelding!
Heldinne op 13-03-2010 18:19 | Waarschuw de redactie
@Heldinne: Ik moet me er soms bij neerleggen dat mijn plaatjes mooier gevonden worden, dan inhoudelijk mijn teksten goed. Het is niet anders. Ik stel eerlijke opinies altijd zeer op prijs. Ook deze van jou.
Misschien is het zo dat ik inhoudelijk wat zwak overkom. Ik zoek het uit, for sure.
Razdov op 13-03-2010 20:44 | Waarschuw de redactie
Intrigerende afbeelding. Bijdragen van Razdov getuigen, vind ik, van diep denken en worstelen. Ik lees deze vaak met belangstelling en genoegen. Dit verhaal vind ik, in kader van de blogvorm, een stuk minder toegankelijk. Ook de lange titel levert een onrustig plaatje op. Bovendien trekt de lange kopregel minder lezers. Ik sluit niet uit dat dit, behalve een groep liefhebbers, juist lezers afstoot.
Zwoegkurk op 13-03-2010 21:54 | Waarschuw de redactie
@zwoegkurk. Dank je voor je compliment waar het mijn andere teksten betreft.
Ik had gehoopt door een logische denktrant aan te houden, logische opeenvolgingen van zinnen, dat de tekst toegankelijk zou zijn. Misschien is het dan toch het cijfermateriaal (statistieken) dat een tekst over deze categorie onderwerpen, toegankelijk zou moeten maken.Ik meende de verwevenheid van persoonlijke ervaringen en theorieen over sociale thema's te tonen. Dat blijkt toch "hachelijker" dan ik dacht.
Razdov op 13-03-2010 22:14 | Waarschuw de redactie
Het gaat ook over het onderscheid tussen feiten en meningen!Geef je die alleen door statistieken weer?
Razdov op 13-03-2010 22:15 | Waarschuw de redactie
Vindt het heel moeilijk een weg te vinden in je verhaal Razdov, het lijkt een beetje paniekerig hier en daar, op zoek naar
(h)erkenning. Schrijf op uit het leven, wat je boeit en bezig houdt. Heb veel van je artikelen doorgespit, maar telkens vindt ik hetzelfde verhaal, wat de buitenwereld er van vindt. Leef, bid, lach en bewonder, het is maar ene keer!
silence65 op 13-03-2010 23:55 | Waarschuw de redactie
@silence: Is niet iedereen in zekere mate op zoek naar erkenning en herkenning als de Bewakingsstaat een overheersende invloed krijgt in het individuele leven? Als hierbij mensen geuniformeerd worden naar een model dat Bewaking en Politie voor ogen staat? Met uniform bedoel ik niet het kledingstuk, maar dat je verplicht wordt oneigenlijke waarden en normen te adapteren. Bewakingsstaat is Staatsnarcisme. Het sluit mensen uit. Daar moet het grootste mogelijke verzet tegen georganiseerd worden.
Razdov op 14-03-2010 06:57 | Waarschuw de redactie
@silence. Het is niet zozeer dat ik me niet erkend voel, of dat in mij geen herkenning wordt gevonden, het is eerder zo dat ik geen herkenning vind in "de Bewakingsstaat", omdat die me teveel lijkt op de sociale structuur zoals Hitler en Stalin die georganiseerd wilden zien. Ik kan de Bewakingsstaat niet erkennen, omdat deze staatsconstructie strijdig is met mijn levensvisie, levensopdracht, geloof en kennis.
Razdov op 14-03-2010 07:26 | Waarschuw de redactie
Ben het helemaal eens met "silence65" Jou "Bewakingsstaat" is gelijk aan een "Democraties gekozen Dictatuur" en PB, WB, en HB, zijn niet anders dan zacht moedige Hitler's en Stalin's, doen niets van wat het volk wil."Doe wat de Priester zegt, maar doe nooit wat de priester doet".
Torcque op 14-03-2010 08:15 | Waarschuw de redactie
Ik lees je stukjes en het ene is te begrijpen, van het andere snap ik ook echt niet waar je nou heen wilt, zoals deze. Zoals Silence zegt, er zijn opmerkingen die heen en weer schieten, je haalt er van alles bij en roept zo nog meer vragen ( bij mij dan) op. Het lijkt of je in een cirkeltje aan het draaien bent, welk onderwerp je ook kiest, je komt uiteindelijk steeds weer op hetzelfde thema terecht. Toch blijf ik altijd nieuwsgierig naar je stukjes, met een verwachtingsvol gevoel druk ik altijd op jouw aanhef..En ben oprecht benieuwd naar het sluitstuk.
pinksterkind op 14-03-2010 18:03 | Waarschuw de redactie
Bedankt voor jullie reacties. Ik heb er veel aan. Het stelt me op een zeker moment in de gelegenheid aan te scherpen wat ik wel bedoel en niet. Dat kan een tekst alleen maar ten goede komen. De verwevenheid van ervaring en theorie, als ook ervaring met de theorie, is veel lastiger dan ik dacht. Het is zinloos iedere keer hetzelfde te beweren naar aanleding van een thema. Wel moet het mogelijk zijn een thema iedere keer vanuit een ander gezichtspunt te benaderen.
Razdov op 14-03-2010 20:29 | Waarschuw de redactie
Alleen geregistreerde bezoekers kunnen hier reageren. Ga naar registreren of inloggen.