Meld u aan en begin een eigen blog.
Al geregistreerd? Log dan in en keer vervolgens terug naar deze pagina om een nieuw bericht te schrijven.
U bekijkt nu pagina 1 van 79.

Inleiding door de vertaler: Met deze 9de aflevering van dit vertaalproject van het boek “Wakker worden aan Goethe” van de antroposoof Werner Greub begint de grondige uiteenzetting van de schrijver met het boek “A New Chronology of The Gospels” van de Britse antroposoof en priester van de Christengemeenschap Ormond Edwards. Deze stoelt zich op de Joodse historicus Flavius Josphus (zie de afbeelding) en ook Rudolf Steiner, maar op een zodanige wijze die door Greub als niet houdbaar wordt afgeschilderd.
Nu heeft een zekere Blans op 25 februari jl. de moeite genomen om de volgende reactie op de vorige 8ste aflevering te plaatsen (hier weergegeven in de eigen spelling): “Als ruziënde dogmatitie, zo ken ik de antroposophen weer.”
Hoewel ik in mijn inleiding op deze e-feuilleton in uitzicht gesteld heb om op immanent-kritische reacties in te gaan en hoewel deze reactie, zoals overigens de meeste andere reacties van de waarde lezers, niet als een immanent-kritische, dus geredeneerd vanuit de zaak zelf, kunnen gelden, wil ik hier toch op ingaan, omdat deze reactie mij enigszins symptomatisch lijkt voor het algemene beeld dat men van de antroposofen hier te land handhaaft cq. door de media af en toe krijgt voorgeschoteld: ruziënde dogmatici die aangezien de barre noden en omstandigheden in de wereld blijkbaar niets beter te doen hebben dan in het openbaar met elkaar rollend over de straat te gaan (dit was vooral het geval zo’n tien jaar geleden over de door beunhazen aangewakkerde kwestie: Rudolf Steiner wel of niet racist). Wat maakt het nu uit voor de mensheid op aarde als een stel antroposofen het niet eens zijn over de vraag of het leeftijdsverschil tussen de twee Jezuskinderen nu 1 of 5 jaar is?
Welnu, Blans heeft in zijn reactie eigenlijk maar deels gelijk, namelijk in die zin dat de werkelijke gang van zaken veel erger is dan hij die stelt. Zoals al eerder in deze blog aangeduid, heb ik in mijn inleiding “Graaloorlog om het Goetheanum” op het eerste deel van de graaltrilogie “Willem van Oranje, Parzival en de Graal” van Werner Greub de geestesstrijd beschreven die achter de schermen van het centrum van de Algemene Antroposofische Vereniging, het Goetheanum, Vrije Hogeschool voor Geesteswetenschap in Dornach, Zwitserland heeft gewoed en die ertoe heeft geleid dat het tweede deel van Werner Greubs graaltrilogie “Van Parzival tot Rudolf Steiners wetenschap van de Graal” noch het derde deel “Wakker worden aan Goethe” zoals oorspronkelijk aangekondigd, niet door het Goetheanum werden uitgegeven, maar pas zo’n dertig jaar later in 2003 en 2004 na de schrijvers dood in 1997 en wel in eigen beheer door zijn zoon Dr. Marcus Greub. Niet alleen was dat in tegenspraak met de oorspronkelijke afspraak tussen de uitgever en de schrijver, maar ook werd de schrijver nooit op de hoogte gesteld waarom en door wie de uitgave van deze twee delen werd tegengehouden; ook een door de schrijver dezes in 1986 ingediende motie aan ledenvergadering van de Algemene Anthroposofische Vereniging om opheldering hieromtrent werd door het bestuur gebagatelliseerd. Toegang tot het orgaan van deze vereniging “Das Goetheanum” en andere antroposofische bladeren, zoals “Die Drie”, het orgaan van de Antroposofische Vereniging in Duitsland, om zijn werk te verdedigen werd Werner Greub ontzegd en daarom zag hij zich genoopt om de achtergrond van deze geestesstrijd in deel 2 en 3 van zijn graaltrilogie af te schilderen, iets wat hij vooral in het zevende hoofdstuk “Uiteenzetting met mijn critici” van deel 2 doet, maar ook elders. Hieruit blijkt dat in dit geval, dat echter helemaal geen incident is en ook hier te lande volop navolging heeft gekregen, van een vrij geestesleven dat zo hoog in het vaandel van de antroposofie staat cq. dient te staan geen sprake is…
Een van de strijdpunten van deze Graaloorlog om het Goetheanum was de in deze afleveringen al ter sprake gekomen kwestie van het leeftijdsverschil tussen de twee Jezuskinderen (zie ook mijn inleiding op afl. 7). Aan het einde van deze 9de aflevering roept de schrijver het Goetheanum op om grond van de aanwijzingen van Rudolf Steiner een niet-contradictoire chronologie van de Evangeliën op te tekenen. Voor zo ver mij bekend, staat hij nog steeds alleen in zijn standpunt dat dit verschil niet enkele maanden bedraagt, maar 5¼ jaar, waarmee hij eigenlijk al, zoals moge blijken in het verdere verloop van deze uiteenzetting, in principe aan zijn eigen oproep voldaan heeft. Hoe het ook zij, ik daag bij deze de leiding van het Goetheanum in Dornach, dan wel de plaatselijk afdeling hier te lande in Driebergen, uit om eindelijk de handschoen op te pakken en eraan mee te werken dat dit beeld van “ruziënde dogmatici” wordt omgevormd tot het beeld van serieuze geesteswetenschappers, die in onderlinge broederlijke geestesstrijd ernaar streven om de voor het Christendom immers niet onbelangrijke kwestie van de twee Jezuskinderen, als onderdeel van het Jezus-Mysterie in het kader van “Het Vijfde Evangelie” van Rudolf Steiner op te helderen.
Geschreven door Willehalm op 6 maart 2010 14:26
Zoon van oprichter Hamas doet een boekje open.
Geschreven door Jiooda op 4 maart 2010 21:32
Goud is het enige wat telt. Zilver en brons zijn leuk maar het zijn wel de troostprijzen. De tijden van weleer dat het credo gold: ‘meedoen is belangrijker dan winnen’ zijn allang vervlogen. Als ze zelfs ooit bestaan hebben. Meer dan 2700 olympiërs uit 82 landen deden mee aan de 21ste Olympische Winterspelen die van 12 tot 28 februari in het Canadese Vancouver werden gehouden. Er zijn heel wat wedstrijden gespeeld en er zijn heel wat tranen vergoten. Ook bij mannen, die heldhaftig probeerden alle ongenoegen en egogekwetstheid te verbijten.
Geschreven door elektoor op 3 maart 2010 12:57

De kritische brief van de PKN aan Israël -wereldwijd gezien tamelijk klein kerkje, die PKN- roept heftige reacties op. intern en extern. Niet onbegrijpelijk. En onnozel degene die dat vreemd vindt of er niet op had gerekend.
Geschreven door jurgenvandenherik op 24 februari 2010 12:55

Er is een tijd van komen en een tijd van gaan. Alles heeft een begin en een einde –of niet? De mens wordt geboren en gaat dood, maar gaat het niet te ver om dit proces, eindig, op het universum te projecteren? Het individu heeft een begin en een einde, of het nu een dier, een plant, een shimmel of zelfs een deeltje, een planeet of een ster is. Maar al deze individuele eenheden zijn onderdelen van cycli die zich, schijnbaar oneindig, herhalen in telkens andere variaties. Is het niet vreemd te denken dat dit niet van toepassing is op alles, inclusief het universum?
Geschreven door smuldersbasemans op 22 februari 2010 17:24

Anekdote
Een man houdt met zijn gezin vakantie ergens in het buitenland. Op een zondagmiddag maakt hij met zijn zoontje van een jaar of tien, elf een wandeling langs een riviertje even buiten hun vakantieverblijf. Ze praten over van alles en nog wat. Dan vraagt zoonlief ineens: “pappa, wat is eigenlijk een paradox?”
Geschreven door hpwinkelman op 20 februari 2010 19:51