Meisje mept haai van zich af!
Bekijk alle berichten van kretzsch | Waarschuw de redactie
Over helden en haaien
Vorige week zag ik een filmpje op internet waarin de veertienjarige Lydia uit Nieuw-Zeeland vertelt hoe ze een haai van zich af mepte. In zee waar ze met haar broer en moeder aan het baden was. Ze had veel geluk. Ze kon haar avontuur tenminste nog navertellen: ' Ik was in zee. Ik voelde iets in mijn nabijheid. Ik keek naar mijn broer en zag dat hij in shock was. Dus keek ik opzij en zag en massief grijs ding. Ik wist nog altijd niet wat het was. Ik voelde dat het vlakbij me was, maar niet dat het me beet. Dus ik sloeg erop met een harde klap van mijn boogie board.' Na die harde klap wisten Lydia, haar moeder en broertje op tijd het water te ontvluchten. Toen pas drong het tot Lydia door dat ze door een haai was aangevallen. Het bewijs: de beten van de haai in de wetsuit van Lydia!
Als student maakte ik een soortgelijke situatie mee. Niet in zee, maar in het studentenhuis dat je zonder veel moeite kan zien als een metafoor van de woeste, onvoorspelbare zee. In het studentenhuis was een dief binnengeslopen. De grijze massa was bezig mijn kasten en lades leeg te halen. Ik deed de deur van mijn kamer open en zag iets bewegen. Er stond een vreemde man in mijn kamer. Hij had in zijn hand een sporttas die verbluffend veel op mijn sporttas leek. De sporttas was tot over de rand gevuld met kleren. Pas toen ik de lege plank in de kast zag drong het tot mij door dat de man bezig was mijn spullen te stelen en deze in mijn sporttas te proppen. De man was een dief. De dief wilde wegvluchten. Ik pakte hem bij zijn kraag. De dief probeerde zich los te rukken. Ik gilde om hulp. Een medestudent kwam aanrennen. De dief werd heel bang en trilde over zijn hele lichaam. Hij had de tas inmiddels op de grond gegooid. Omdat ik vermoedde dat hij mijn paspoort en geld ergens onder zijn kleren verstopt had, wilde ik hem niet laten gaan voordat ik hem had gefouilleerd. De dief zei dat hij geen papieren had en smeekte hem te laten gaan. 'Laat eerst je binnenzakken zien. Anders bel ik de politie!' zei ik tegen de dief. 'Ben je gek! Zie je niet dat hij gevaarlijk is. Laat hem los,' schreeuwde mijn medestudent nu tegen mij. Het eindigde ermee, dat de student ruzie kreeg met mij en mij zo hardhandig aanpakte dat de dief kon ontsnappen. Een paar dagen later belde de politie mij op dat ze de vermoedelijke dief hadden opgepakt. Het was een gevaarlijke junk. Ik herkende hem onmiddellijk toen ik hem op het politiebureau kwam identificeren. Hij miste twee voortanden en was graatmager. Hij had mijn paspoort en rijbewijs inderdaad meegenomen, maar waarschijnlijk al doorverkocht of weggegooid in de gracht want ze hadden niets in zijn zakken gevonden toen hij werd opgepakt. 'U heeft heel veel geluk gehad,' zei de politeagent tegen mij. 'De dief is een bekende bij de politie. Een gevaarlijke junk. Hij droeg een mes onder zijn jas toen we hem oppakte. Hij had u kunnen neersteken.' Toen ik naar huis ging, besefte ik dat ik aan een heel groot gevaar was ontnapt. Maar goed dat mijn medestudent zo dapper was geweest om met de sporttas vol gestolen kleren heel hard op mij te meppen. Net als Lydia had hij heel snel doorgehad dat de situatie levensgevaarlijk was, toen hij de dief in de ogen keek en hem in shock zag! Daarmee wil ik maar zeggen dat in ieder van ons een haai schuilt die je hard van je af moet meppen, als iemand anders het nog niet voor je gedaan heeft. In mijn geval de dappere huisgenoot. Gelukkig voor mij kwam de klap van de sporttas niet zo hard aan!
Zelf iets interessants meegemaakt in het onderwijs? Vertel uw verhaal in uw eigen weblog!
Alleen geregistreerde bezoekers kunnen hier reageren. Ga naar registreren of inloggen.