Spijkenisse: rechts grazen koeien, links wordt benzine gemaakt
Het metrostation van Spijkenisse is niet het meest voor de hand liggende vertrekpunt voor een dagje fietsen. Ik heb me tot deze ongebruikelijke keus laten verleiden door de Recreatieatlas van de gemeente Rotterdam, die qua vorm en inhoud heel handig is voor de fietser. Het rondje op Voorne-Putten is niet de aantrekkelijkste tocht uit de atlas, dat is eerder de tocht langs de Rottemeren, maar juist het ongebruikelijke ervan sprak me aan. Hoeveel merk je van een grote stad, in dit geval de wereldhaven Rotterdam, wanneer je een middag in de buurt fietst?
De tocht begint volgens de beschrijving bij de Oude kerk van Spijkenisse. Wie de fiets meeneemt per metro stapt in halte Centrum uit. Vanaf de lift rijd je langs de kaartverkoop, het fietspad ligt links van de weg. Op de eerste kruising meteen links, daarna linksaf richting centrum en voor het postkantoor rechtsaf. Wanneer de oude kerk rechts te zien is, op het kruisspunt linksaf. Daarna treedt de gedetailleerde routebeschrijving vanaf nummertje 1 in werking.
In de landelijk aandoende buitenwijk van Spijkenisse ligt het 'begrazingsobject' Park Vogelenzang. In dit park zijn Schotse hooglanders, runderen met een woest uiterlijk en een bedeesd karakter, uitgezet. Na de buitenwijk van Spijkenisse komt de polder. Het witte torentje van Simonshaven loodste ons er doorheen.
In de wei stappen jonge zwanen naast hun ouders voort. De zaadjes van het uitgebloeide fluitekruid ritselen in de wind. Het waait zo hard dat we (twee volwassenen, twee fietsen en twee kinderen) nu en dan van de weg worden geblazen. De kinderen laten zich in het wuivende fluitekruid vallen, dat dankzij de wind op een matras is gaan lijken. Hier en daar steekt een hoofd, een voet en een hand boven het groen uit. Aan de horizon staan de krakers van de oliemaatschappijen, waarin benzine wordt gemaakt.Op naar Simonshaven, dat aan de Bernisse ligt, de rivier die VoornePutten in tweeen deelt. Aan de andere kant van de plas ligt Zuidland. Het plaatsje heeft een muziektent op het water, iets dat in deze omgeving meer voorkomt.
Bij het kruispunt bij de Krommedijk aarzelen we even. Het waait nu wel erg hard en de weg gaat precies tegen de wind in. Maar de dag is net begonnen. We kunnen moeilijk terug naar Zuidland. Dus draaien we de dijk op en laten de monumentale boerderijen langzaam aan ons voorbijglijden. We hebben alle tijd om ze goed te bekijken want hard gaat het niet. Het wordt nog erger als de dijk zich richting wind buigt. Maar eerlijk gezegd doet de wind mij een groot plezier. Het is weer net als vroeger, toen ik door de polder naar school fietste, of juist weer terug naar huis. Dankzij de wind dacht ik nergens meer aan, niet aan repetities of andere onaangenaamheden. De wind eist de aandacht van de fietser volledig op en als de tocht lang genoeg duurt waaien alle vervelende gedachten uit je kop. Het bloed gaat stromen, de huid tintelt, sensaties die omgekeerd evenredig zijn aan wat er met een mens gebeurt tijdens een lange autotocht. Het doet mij genoegen dat ik dit zo nu en dan mijn kinderen kan laten meemaken, zij het nog als passagiers. En omdat ze nog niet zelf fietsen is het genoegen ook aan hun kant. Wie weet fietsen ze zelf ooit met een kind achterop door de winderige polder en denken: wat fijn dat.. enzovoorts.De weg naar Hellevoetsluis loopt naast de zes kilometer lange Zeedijk, van waaraf schapen ons uit de hoogte aanstaren. In Hellevoetsluis stuurt de routebeschrijving ons het hoge dijkje langs het Haringvliet op, maar wij bedanken voor de eer. Fietsen is door de storm niet mogelijk en lopen, daar zijn we niet voor gekomen. We zoeken een alternatieve route door de nieuwbouw van Hellevoetsluis en verlaten de stad weer aan de oostkant, langs het kanaal door Voorne. We wijken af van de voorgeschreven route en kiezen het oude tramtrace, dat nu een snelweg voor fietsers is. Beide paden komen uit in Oudenhoorn, en vandaaruit gaat het naar Abbenbroek, waar we verzeild raken in een plaatselijke wielerkoers. Het geluid van de racefietsen vermengt zich met het gezoem van de hoogspanningsmasten. Minimal music in de polder. Ook Abbenbroek heeft een muziektent op het water.Van de wielerronde komen we terecht in de paardenmarkt van Heenvliet. Ook nu is fietsen niet mogelijk, want op de kermis kan je over de hoofden lopen. We vluchten de Bernisse over, naar Geervliet, een prachtig klein plaatsje dat de rust zelve is. Voor de molen van Geervliet ligt weer een dorpsvijver. Als je met de auto langsrijdt, over de N218 zie je hier niets van. Over de Ringdijk rijden we terug naar Spijkenisse. Rechts grazen koeien, links wordt aan de horizon nog steeds benzine gemaakt. Maar van dat laatste hebben we onderweg niets gemerkt.
© Trouw 2009, op dit artikel rust copyright.
Andere natuurtochten in deze regio
Wat vindt u van deze route?
De velden gemarkeerd met een sterretje (*) zijn verplicht.
